kleurteorie moet natuurlik verder bestudeer word as mens werklik 'n sukses wil maak van iets soos fotografie wat swaar op kleurbeginsels rus en sal sekerlik interessante opsies uitlig. komplementêre kleure, die kleurwiel en al daai. voorlopig kom ek nie daarby uit nie, verlate op emosie en intuïsie. seker naïef maar om die hele tyd een of ander teorie in gedagte te hou, is darem te erg

filters wel, en dus op die mog het troffe manier. eendag weet ek sal ons alerhande truuks met digitale metodes kan uithaal. sal mens werklik die ryk kleure van 'n polarizer kan naboots?  dis 'n gunsteling, feitlik alle prentjies hier in sonlig gemaak, is gedoen met 'n polarizer

dan nog 'n lig oranje om dinge bietjie reg te trek in bewolkte toestande, anders is alles blou-grys en soms 'n gradient filter om die kontras tussen die lig bo en onder die horison nader aan mekaar te kry

die bloue hier gebruik op die lelie is eintlik een om die geel tungsten gloeilamp lig vir daglig films aan te pas ...

die het ek hierdie skemeraand opgesit oorlat ek weer 'n kak blou melankoliese gevoelte aan die rond dra was. as jy jouself dan bullshit dis 'n besoek van die muse kan enigiets gebeur. film word gewoonlik tempo hewig gewaste - seker dieselfde refleks as comfort shopping

hier weer, met die apparatuur op hul limiete vir die donkerte, was dit 'n elikser. die klap van die shutter klink dan nogal lekker. selfs die gewag op die lab was met vertroue